Γρηγόριος Θεολόγος - Τόμος Α'

Πολλά λοιπόν τα θαύματα που συνέβησαν τότε: Θεός που σταυρώνεται, ήλιος που σκοτεινιάζει και πάλι ανατέλλει (γιατί έπρεπε μαζί με τον Δημιουργό να πάσχουν και τα δημιουργήματα), καταπέτασμα που σκίζεται, αίμα και νερό που ρέουν από την πλευρά, το πρώτο γιατί είναι άνθρωπος, το δεύτερο γιατί είναι πάνω απ’ τον άνθρωπο· γη που σείεται, πέτρες που ραγίζουν χάριν της Πέτρας, νεκροί που ανασταίνονται, για να επιβεβαιώσουν την τελευταία και κοινή ανάσταση. Τα θαύματα που συνέβησαν στον τάφο ή αυτά που έγιναν μετά, ποιος να υμνήσει επάξια; Δεν υπάρχει κάτι συγκρίσιμο με το θαύμα της σωτηρίας μου! Λίγες σταγόνες αίματος αναπλάθουν όλη την κτίση και γίνονται για όλους τους ανθρώπους σαν χυμός γάλακτος που μας συνδέουν και μας ενώνουν σε ένα.

Απόσπασμα από τον λόγο «Στο Άγιο Πάσχα»

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)